Hoe de dorst gelest werd
Gisteren was het weer een heuglijke dag voor de rasechte Bourgondiërs onder ons.
Het Vriendje heeft namelijk ooit van collega’s een bierobligatie cadeau gekregen.
In ere houden zeg ik, dat soort collega's.
En het mooie van deze obligatie is, dat ze de rente ervan in natura uitbetalen. In bier welteverstaan.
En wat voor bier !
Want, oh wat jammer is het, als je bij zo’n uitje de BOB bent.
En dat lot was ondergetekende te beurt gevallen.
In dit geval wel zo eerlijk, want het Vriendje had de obligatie cadeau gekregen en is van ons tweeën eigenlijk ook de grootste bierliefhebber.
De uitbetaling vond net als vorig jaar plaats op de eigen locatie van Museumbrouwerij de Roos in Hilvarenbeek.
Aan Bourgondiërs geen gebrek daar gisteren op die gezellige zolder.
Aan speciaalbieren trouwens ook niet, want de verschillende tapkranen stroomden rijkelijk met het goudkleurige vocht.
Er was muziek die precies bij de sfeer paste en er kwamen lekkere hapjes rond. In een uitzonderlijk geval zelfs één dampende kom snert, waar we de gastheer – in dit geval een collega van het Vriendje – meer dan erkentelijk voor waren.
Te horen aan het aantal uitgegeven obligaties draait de brouwerij trouwens verdienstelijk, dus derhalve zijn we meteen maar een lobby begonnen om Hilvarenbeek van een fatsoenlijk NS-station te voorzien.
Want in dat geval is de weg naar huis namelijk gewoon één lange rechte weg, waarbij je zelf niet eens hoeft te sturen. Stel dát je dan eens een keer al dan niet bewust beschonken zou willen worden.
Geen reacties