Zojuist las (!) ik dat het vandaag
Wereld Alfabetiseringsdag is.
In ons kleine landje zijn er momenteel nog 1,5 miljoen mensen die niet kunnen lezen.

Daardoor ging ik toch even nadenken over hoe ik mijn dag vul met letters.

En ik kwam tot de conclusie dat ‘t er een hoop zijn.
Die letters dan.

Een knisperende ochtendkrant is bijvoorbeeld erg prettig naast je ontbijtbord.
Remco Campert schreef het namelijk al : “Er gaat niets boven eetlezen”.

Zo met de herfst in aantocht krijg ik ook zin in een proefabonnement op zo’n dikke weekendkrant.
Zo eentje die eigenlijk net niet door de brievenbus past.

Alleen de voorpret om zo’n abonnement op internet uit te zoeken is leuk.
Maar om op ons wijde web te kunnen surfen moet je inderdaad wel kunnen lezen.

Om nog maar te zwijgen van de meeste banen die zijn opgebouwd uit letters.
Ik schrijf bijvoorbeeld nogal eens een persbericht.
Of ik zit verplichte vaklectuur door te bladeren.

Ik lees vaak wat er op de tube tandpasta staat als ik mijn tanden sta te poetsen.
Probeer het geluid van de boor weg te lezen in de wachtkamer van de tandarts.
Raadpleeg nogal eens een plattegrond in verband met mijn gebrek aan richtingsgevoel.

Stel je voor dat je eigen verjaardagskaarten niet kunt lezen.
Of dat je dat leuke recept niet kunt uitproberen.

Voor mij is het dus gewoon gesneden koek, een leven vol letters.

En om juist zo´n letterlóós leven uit de taboesfeer te halen zijn er deze week allerlei activiteiten, die georganiseerd worden door de Stichting Lezen & Schrijven.

Zodat daarna wellicht nóg meer mensen eens eindelijk die dikke pil kunnen uitlezen.
Of anderszins letters kunnen eten.
Of een boekje ergens over open kunnen doen.
Zodat ze met hun neus in de boeken zitten.
En de puntjes op de i kunnen zetten.

Dat zou toch mooi zijn.

Geen reacties