Okay, ik heb het nu eigenlijk ook wel gehad met dat voetbal.
Het was treurig, die finale en ik had ze natuurlijk ook liever zien winnen.

En ik wil best verder gaan met het gewone leven.
Maar nog steeds duiken er overal om me heen oranje herinneringen op.

Zo is blijkbaar nog niet iedereen over de teleustelling van het verlies heen,
want ik zie nog steeds her en der oranje vlaggetjes hangen.

Als een soort zout in de wonde wapperen ze treurig en verkleurd in de zomerse wind.

Die "Arjen Bedankt" - bierreclame in de bushokjes zal vast ook als hart onder de riem bedoeld zijn.

Tenzij bedacht door een voetballiefhebbende martketingman, die nu een wrok koestert over die enige echte kans die Robben kreeg in de finale.
Dan wordt zo'n poster meteen wat cynischer.

Desalniettemin hebben ze 't toch maar mooi tot de finale geschopt.
Dus die tocht over de Amsterdamse grachten gun ik ze van harte.

Dat de gezinsleden thuis trots zijn op hun jongens snap ik ook.

Alleen dat zowel de schrijver van de tekst als de drukker van het spandoek zo'n foutje missen, dát snap ik dan weer niet.

Geen reacties