Ze vergeet prompt te kauwen van verbazing.
De haveloos uitziende man, die net nog met onmiskenbaar genoegen in de afvalbak naast het parkbankje stond te graaien, laat nu zijn handen verdwijnen onder het strakke rokje van de elegante dame op zijn schoot.

Zo in beslag genomen door haar eigen overpeinzingen, heeft ze gewoonweg gemist hoe de vrouw daar op die schoot terechtgekomen is. De bijna tandeloze mond van de zwerver kust hartstochtelijk de volle lippen op de zijne. Ze probeert zich te herinneren of dat soort passie ooit haarzelf ten deel is gevallen.

Ze vergeet prompt te kauwen van verbazing.
De haveloos uitziende man, die net nog met onmiskenbaar genoegen in de afvalbak naast het parkbankje stond te graaien, laat nu zijn handen verdwijnen onder het strakke rokje van de elegante dame op zijn schoot. Zo in beslag genomen door haar eigen overpeinzingen, heeft ze gewoonweg gemist hoe de vrouw daar op die schoot terechtgekomen is. De bijna tandeloze mond van de zwerver kust hartstochtelijk de volle lippen op de zijne. Ze probeert zich te herinneren of dat soort passie ooit haarzelf ten deel is gevallen.

Op een feestje misschien. Na een cocktail of twee. Misschien ook wel drie. Of vier. Die nuance is ze wel genoodzaakt aan te brengen in dit geval. Schuin tegenover haar op het bankje kust de vrouw liefdevol de smoezelige nek boven de versleten kraag. Ze wordt bijna plaatsvervangend misselijk bij de gedachte aan de lucht die daaruit moet komen. De hap brood in haar mond is nu verworden tot een bal in haar wang. Doorslikken lukt niet. Ze krijgt steeds meer zin in een slok van die verboden whiskey.

De mooie vrouw gaat met haar handen door het haar van de man. Haar vingers raken verstrikt in zijn klitterige dreadlocks, maar zo te zien kan dat de pret niet drukken. Ze bekijkt het wat wonderlijke, verliefde stel tegenover zich. Als zo’n soort man zelfs de liefde aan de haak kan slaan. Ze verzandt weer in haar overpeinzingen. Zou ze misschien toch nog even langs de Albert Heijn gaan voor een flesje wijn... ?

Ze doet nogmaals een poging om de bal brood door te slikken. Mis. Met een flinke slok bier was het al lang gelukt bedenkt ze. Terug naar kantoor dan maar weer. Met een zucht staat ze op.
“Ho, stop maar, cut !”, schreeuwt een nijdige stem achter haar.
“Je staat in ons beeld !”
Een man beent verwoed langs haar heen op het minnekozende stel op het bankje af en klapt venijnig een zwart-wit gestreept bordje voor hun neus dicht.
De zwerver op het bankje duwt de vrouw van zijn schoot en trekt in dezelfde beweging de pruik van zijn hoofd.
“Take 5 was dit toch?”, zucht hij. “Opnieuw dan maar weer ?”

Ze kijkt toe. Gelaten slikt ze eindelijk de hap brood door en stapt opzij. De scene uit en haar eigen leven weer in.
Het leek toch al te mooi om waar te zijn.

Eén reactie

Roos Says:

Oh jak, ik zou niet graag bij zo’n man op schoot zitten !!
Grappig, zo’n plot.

- 01-06-’10 13:46