Hij schuift de lege pizzadoos aan de kant en staart weer naar het scherm van de computer. De knop “verzenden” onderaan het formulier knippert hem uitnodigend tegemoet.

Dit is al de derde avond dat hij ditzelfde ritueel volgt : urenlang de vele foto’s bekijken, besluiten dat hij zich nu echt gaat inschrijven, het formulier invullen en dan uiteindelijk toch een held op sokken blijken te zijn omdat hij niet op verzenden durft te klikken.

Hij schuift de lege pizzadoos aan de kant en staart weer naar het scherm van de computer. De knop “verzenden” onderaan het formulier knippert hem uitnodigend tegemoet.
Dit is al de derde avond dat hij ditzelfde ritueel volgt : urenlang de vele foto’s bekijken, besluiten dat hij zich nu echt gaat inschrijven, het formulier invullen en dan uiteindelijk toch een bange poeperd blijken te zijn omdat hij niet op verzenden durft te klikken. 

De vrouw op de foto heeft een vriendelijk open gezicht. Jammer genoeg wel net zo oud als hij, maar een man in zijn situatie kan maar beter geen waslijst met eisen hebben. Hij mag al blij zijn als ze überhaupt op zijn profiel reageren. Verleidelijk lonkt ze naar hem, de brunette op het beeldscherm. Haar huid lijkt zacht te glanzen. Zou die ook zo glad aanvoelen onder zijn handen ? Hij voelt een knoop in zijn maag. Gezonde spanning of ongewenste zenuwen ? Het moet er toch een keer van komen.

Met een zucht keert hij terug naar het inschrijfformulier. Hij drukt op de delete knop bij de vraag “beroep” en typt alleen het woord “wetenschapper” in. Onderzoek naar het effect van milieuvervuiling op schelpdieren zal de vrouwelijke helft van de bevolking waarschijnlijk niet spannend genoeg in de oren klinken.

Hij twijfelt even bij vraag naar zijn hobby’s. Hij kijkt naar de vitrinekast, die naast de hoekbank staat. Het kleine lampje boven zijn uitgebreide schelpenverzameling doet een vergeefse poging om de duistere kamer in een warme gloed te hullen. Hij krijgt het nu al benauwd bij het beeld van vrouwenhanden, die zijn dierbare schelpen oppakken en ze resoluut met een stofdoek te lijf gaan. Misschien kan hij de kast maar beter naar de zolder verhuizen. Vooropgesteld dan dat deze kamer inderdaad ooit met vrouwelijk bezoek verblijd gaat worden. Als compromis typt hij dan maar bij hobby’s : “de zee”. Zo kan het nog alle kanten op. 

Zijn vingers op het toetsenbord maken zijn gewicht iets rooskleuriger en hij voegt nog een paar favoriete bestemmingen toe aan het lijstje van landen die hij waarschijnlijk echt gezien had moeten hebben. Hij prevelt een inwendig schietgebedje, terwijl de muis over de verzendknop zweeft. Klik.

Geen reacties